Voor deze editie van PIVXProse, wil ik afstand nemen van al het nieuws waar we het over de aanstaande 4.0 portemonnee uitgave hebben gehad en in plaats daarvan een duik te nemen in iets dat meer over de essentie van PIVX gaat. PIVX is namelijk een Proof-of-stake cryptovaluta (ook gekend als PoS). Veel van onze publieke dialoog ging over onze privacyfuncties, wat inderdaad één van de belangrijkste pijlers is waarop we onze valuta baseren. Die privacy wordt echter mogelijk gemaakt door Proof-of-Stake.

Er zijn online veel goede verklaringen te vinden voor wat Proof-of-Stake is, welke varieert van eenvoudig tot extreem technisch. Om die reden zal ik niet ingaan op wat Proof-of-Stake is en ga ik ervan uit dat u daar tenminste een algemeen idee over heeft. In plaats daarvan wil ik enkele van de meest voorkomende argumenten tegen Proof-of-Stake die er altijd al geweest zijn, aan de orde stellen. 

Concreet wil ik het argument aan de orde stellen dat Proof-of-Stake leidt tot een onvermijdelijke centralisatie van middelen, een rijke elite die de touwtjes in handen heeft en dat het slechter is dan proof-of-work in termen van centralisatie.

“Proof-of-Stake  is slecht”

There are many different variants, but let’s go over some of the key features of a typical anti PoS argument.

As we all know, Proof-of-Stake rewards coin holders for holding their coins. The more coins a holder has, the more chances they have of winning a staking reward. The anti-PoS argument states that because of this, there will inevitably be a small group of ultra-wealthy individuals that will stake repeatedly and claim practically all the staking rewards for themselves. This will lead to a clique of ultra-rich that will continue getting richer as they gobble up block after block of rewards. This cycle then reinforces itself as the ultra-rich become even more capable of staking as their bags get heavier and heavier with coins.

To make things worse, this argument claims that this hypothetical clique of super-rich oligarchs will then be able to exert their power on market forces so as to shift the direction that the project goes. According to some arguments, the clique can even manipulate the price of the asset on open markets.

“Proof-of-Stake is slecht”

Er zijn veel verschillende varianten, maar laten we enkele van de belangrijkste kenmerken of een typisch anti-PoS argument eens bekijken.

Zoals we allemaal weten, beloont Proof-of-Stake munthouders voor het vastzetten van hun munten. Hoe meer munten een houder heeft, hoe meer kans die heeft om een stakingbeloning te winnen. Het anti-PoS argument stelt dat hierdoor onvermijdelijk een kleine groep van zeer rijke individuen zal ontstaan die herhaaldelijk zal inzetten en vrijwel alle beloningen voor zichzelf zal opeisen. Dit zal leiden tot een collectief van ultrarijken die rijker wordt naarmate ze blok na blok beloningen opslokken.

Om het nog erger te maken, beweert dit argument dat deze hypothetische collectief van superrijke oligarchen dan hun macht zal kunnen uitoefenen op de marktkrachten om de richting van het project om te buigen. Volgens sommige argumenten kan deze collectief zelfs de waarde op open beurzen manipuleren.

Proof-of-Stake trekt nergens op – Een weerlegging

Laten we beginnen met dit algemene argument stuk voor stuk te bespreken.

Allereerst wil ik ingaan op het idee dat ‘Proof-of-Stake’ erger is dan ‘Proof-of-Work’ in termen van centralisatie van de macht.

Om een succesvolle miner te zijn bij een cryptovaluta zoals bitcoin, moet men op zijn minst eigenaar zijn van een voldoende modern ASIC mining-toestel. Alles wat minder is dan een ASIC zal resulteren in een volledige verspilling van tijd, energie en middelen voor de miner.

Op dit moment zijn de ASIC-mining apparaten slechts verkrijgbaar bij een klein handvol leveranciers, waarvan de overgrote meerderheid op het vasteland van China. Dit betekent dat de levering van deze apparaten strikt gecontroleerd wordt door een klein aantal commerciële bedrijven. Het is aan deze bedrijven om te bepalen hoeveel apparaten er beschikbaar zijn op de open markt en wanneer ze beschikbaar komen. 

Sommige incidenten suggereren dat deze bedrijven nieuwe en extreem snelle hardware maken en de machines zelf weken of maanden draaien om een enorme opbrengst te verdienen voordat ze de apparaten uiteindelijk vrijgeven aan het publiek. Het bewijs hiervan kan worden gevonden in de aanloop naar de eerste Monero hard fork om de lancering van Monero-compatibele ASIC-apparaten te voorkomen. Het netwerk zag een enorme daling van de hash rate nadat het algoritme was gewijzigd in één die ASIC-resistent was. Als alle miners op het Monero-netwerk geen ASIC-apparaten gebruikten, zou de daling van de hash rate minimaal moeten geweest zijn en verder snel hersteld moeten zijn zodra de miners hun systemen hadden bijgewerkt naar het nieuwe algoritme. In plaats daarvan veroorzaakte de hard fork een daling van meer dan 80% van de hash rate op het netwerk. Het feit dat de hash rate zo drastisch is gedaald en niet hersteld is, bewijst dat ASIC’s al actief waren, ondanks dat geen van hen publiekelijk beschikbaar was.

Met een belangrijke voorwaarde om een succesvolle miner te zijn, namelijk dat je een apparaat moet bezitten dat verkocht wordt door een particulier bedrijf dat jou probeert te verslaan om de volgende blokbeloning te winnen, lijkt een dwaze boodschap, of ten minste een gevecht waar alle kaarten tegen jou zijn. De voorstanders van Bitcoin zullen snel beweren dat bitcoin-mining winstgevend is. Onder sommige omstandigheden is dat waar. Het is echter duidelijk dat deze mining-market gemanipuleerd wordt en de ASIC-fabrikanten degenen zijn die het echte geld verdienen.

Wie heeft de touwtjes echt in handen?

Laten we aannemen dat u een ASIC-mining apparaat hebt gekocht. Dat is geweldig, maar helaas zal alleen al het gebruik van een ASIC-apparaat en het zelf minen met een ASIC-apparaat praktisch geen enkel rendement opleveren. Tenzij je natuurlijk ongelofelijk veel geluk hebt en een heel blok voor jezelf wint. Maar omdat de kans daarop zo klein is, kiezen vrijwel alle kleinschalige miners ervoor om zich aan te sluiten bij een mining pool. De meest populaire mining pools die er zijn, worden doorgaans gecontroleerd door – u raadt het al – de ASIC-fabrikanten zelf.

Maar je aansluiten bij een mining pool om je kansen op een beloning te vergroten, is niet gratis. Integendeel, mining pools rekenen een poolbijdrage aan. Om een redelijke kans te maken op een beloning, moet je niet alleen een apparaat kopen op een gemanipuleerde markt van een bijna virtueel monopolie, maar moet je ook de kosten van dat bedrijf betalen om een klein deel van de mining-beloning te kunnen verdienen.

Laten we dit nu vergelijken met Proof-of-Stake. Met Proof-of-Stake is er geen ASIC-mining apparatuur of ASIC-fabrikanten of mining pools en hun poolkosten. In plaats daarvan geeft elke Proof-of-Stake je een even grote kans om de volgende blokbeloning te verdienen als een enkele munt die door iemand anders wordt vastgezet. Er is niets dat u kunt doen om met die ene munt meer kans te maken om te staken. U kunt geen snellere computer kopen of uw ziel waarborgen aan een particulier bedrijf. Elke munt heeft net zoveel kans als elke andere munt om te staken.

Een redelijk geschikte analogie om dit uit te leggen is om elke munt te zien als een herbruikbaar loterij lot. Bij elke blok wordt een winnaar gekozen uit alle munten die worden ingezet (gestaked). Logischerwijs, hoe meer herbruikbare loten u bezit, hoe groter de kans dat één van uw loten winstgevend is. Het is niet nodig om iemands kosten te betalen om een ​​redelijke kans te maken om een ​​blok te winnen. PIVX heeft zelfs gevallen geïdentificeerd waarbij een adres met slechts één enkele PIV erin geslaagd is om met succes een blokbeloning te winnen. Toegegeven, dit is zeldzaam, maar het is heel goed mogelijk. 

Bevoorrechting van de rijken?

Het volgende deel van het hele anti Proof-of-Stake argument gaat over hoe de veronderstelde ultrarijke elite in staat is om alle blokbeloningen op te slokken vanwege hun enorme bezit. Verder maakt dit het nog erger en oneerlijker dan Proof-of-Work en de voortrekkerij voor miners op industriële schaal en degenen die de mining pools in handen hebben.

Het belangrijkste punt van deze tegenstanders is dat je een enorme hoeveelheid munten moet hebben om een redelijke kans te maken en de rijken zullen hierin altijd het voordeel hebben. Laten we dit argument even in overweging nemen. Op het eerste zicht is het waar dat hoe meer munten je in je bezit hebt, hoe groter de kans is dat je met PoS een blokbeloning wint. Deze visie is echter onvolledig en mist een aantal essentiële economische principes die overwogen moeten worden.

Laten we even veronderstellen dat een grote bank zegt dat ze besloten heeft om geen rente meer te geven aan hun rekeninghouders op basis van een percentage van hun stortingen. In plaats daarvan, zolang u een rekening bij deze bank aanhoudt en een minimale storting van ongeveer 1 Amerikaanse dollar heeft, dan ontvangt u hetzelfde bedrag aan rente als elke andere rekening, ongeacht hoeveel er op de rekening staat. De gevolgen van zo’n dwaze beslissing is duidelijk. Mensen zouden gewoon honderden of duizenden rekeningen voor zichzelf creëren en de maximale rente op de minimaal vereiste storting innen. Dit is natuurlijk onhoudbaar en volstrekt onlogisch en daarom zou het nooit gebeuren. Hetzelfde kan gezegd worden van de Proof-of-Work munten. Er moet een stimulans zijn om munten vast te zetten om een beloning te verdienen. Anders zou het kopen en houden van extra munten om in te zetten geen waarde hebben. Het zou gewoon zinloos zijn om meer dan één eenheid van de cryptovaluta vast te zetten als men mining-beloningen zou willen verdienen. Of beter gezegd, degenen die op zoek zijn naar een aandeel zouden hun bezit gewoon opsplitsen in duizenden of zelfs miljoenen adressen om hun rendement te maximaliseren. Dit soort manipulatie zou de munt op de knieën krijgen en zijn marktwaarde volledig vernietigen.

Verder helpt het aanmoedigen van mensen om de munten vast te zetten het zwevende aanbod te beperken en kan het de prijzen in de loop van de tijd stabiliseren. Over het algemeen zijn wij bij PIVX van mening dat stabiele markten beter zijn dan markten die constant omhoog of omlaag schommelen. Wij zijn van mening dat het bieden van logische- en redelijke prikkels om PIV te houden veel beter is dan erop vertrouwen dat een klein aantal commerciële bedrijven volledige controle heeft over onze levering van munten en de verdeling van beloningen.

Wat er vanuit een wiskundig perspectief uiteindelijk gebeurt met PIV-houders op de lange termijn, is dat ongeacht hoeveel munten ze in bezit hebben, ze ongeveer hetzelfde bedrag ontvangen als een percentage van hun inzet. Om het eenvoudiger te maken, zal iemand die veel munten vastzet vaker inzetten en iemand die minder munten vastzet minder vaak inzetten.

Over het algemeen komt dit echter neer op het feit dat elke partij jaarlijks nog steeds ongeveer hetzelfde percentage verdient. De meeste schattingen zeggen dat het inzetten van PIVX een jaarlijks rendement oplevert van ongeveer 8% tot 10%. Als staken (inzetten) met 1000 PIV u 80 tot 100 PIV oplevert en als u 100 PIV vastzet 8 tot 10 PIV krijgt, is het relatieve inkomstenpercentage ongeveer gelijk. Wij zijn van mening dat dit distributiemodel veel eerlijker is en tegelijkertijd mensen aanmoedigt om meer PIV te houden in plaats van minder.

Verder is de mogelijkheid om eender welke hoeveelheid PIVX in te zetten veel eerlijker dan vasthouden aan een puur op masternode-gebaseerd model dat een veel groter minimumvereiste heeft. Munthybriden zoals Dash die zowel Proof-of-Work als masternodes gebruiken, lijden zowel aan de hoge kosten en centralisatie van ASIC-mining als aan de grote minimale vereiste om een ​​masternode uit te voeren. Alleen munten zoals PIVX bieden een derde optie. Namelijk de mogelijkheid om elk bedrag in te zetten waarmee kleinere spelers nog steeds kunnen concurreren en een redelijke kans maken om beloningen te verdienen.

De mysterieuze, verhulde Super Elite trekt aan de touwtjes

Het laatste argument dat ik wil bespreken, is het idee dat Proof-of-Stake-munten eindigen met een mysterieuze heersende elite die alle beslissingen neemt en alle touwtjes achter de schermen in handen heeft. Het is gemakkelijk te begrijpen waar dit argument vandaan komt, maar het is voor het grootste deel een fantasie.

Ik wil mezelf graag als voorbeeld gebruiken. Ik ben als gewoon persoon naar het PIVX-project gekomen. Ik had geen honderdduizenden PIV’s in mijn bezit en ik beschouw mezelf zeker niet als rijk of machtig volgens een redelijke levensstandaard. En toch kon ik een stap vooruit zetten en de leiding nemen over allerlei initiatieven voor PIVX. Ik heb het project kunnen begeleiden door zowel mijn acties als mijn budgetvoorstellen. Dit alles heb ik gedaan zonder enige vorm van geheimzinnige financiële manoeuvres.

Ik heb het PIVX-stemproces met mijn eigen ogen gezien en het is een zeer democratisch proces. Het hebben van een PIVX-masternode is iets wat iedereen die werkelijk (financieel en ideologisch) in het project geïnvesteerd is, redelijk kan bereiken. Dat betekent dat als je persoonlijke overtuigingen in de pas lopen met die van het PIVX-project, ook jij als masternodehouder mee kunt doen. Of je kunt een gelijkaardige weg inslaan als ik en met niets meer dan je eigen vaardigheden en engagementen als leidraad aan het project deelnemen.

Sluitende gedachten

Mijn doel met dit artikel was niet om Proof-of-Stake als foutloos of waterdicht te verklaren. Er zullen legitieme argumenten voor en tegen zijn en degenen die het er niet mee eens zijn – daar ben ik zeer dankbaar voor. 

Het is het feit dat Proof-of-Stake en PIVX regelmatig op de proef gesteld zijn en we hierdoor sterker zijn. Ik moedig iedereen die twijfels heeft over Proof-of-Stake van harte aan om naar voren te komen en erover te praten. Verder, als je er argumenten tegen hebt of gewoon niet van Proof-of-Stake houdt, dan kun je er zeker voor kiezen om een andere cryptovaluta te steunen die gebruik maakt van Proof-of-Work of een ander consensusmodel.

Het PIVX-project gelooft diep in ieders recht op vrijheid en persoonlijke keuze. En als dat betekent dat u ervoor kiest om Proof-of-Stake te vermijden, dan zullen projectleden zoals ikzelf uw beslissingen volledig ondersteunen. Maar voor ons geloven we dat Proof-of-Stake het ideale consensusmodel is voor de huidige cryptowereld. En we kijken ernaar uit om voortdurend de grenzen te verleggen over wat Proof-of-Stake betekent en wat het voor ons allemaal kan doen.



%d bloggers liken dit: